gülümsemeyi özledim, kendimi mutlu hissetmeyi..
gülemiyorum simdi, mutlu oldugumu hissedemiyorum, keyif alamiyorum yaptiklarimdan…

ordan oraya vuruyorum kendimi, duvarlari yikiyorum üzerime, sessizligimle basbasa kaliyorum mutlulugun pesinde…

aldigim her nefeste biraz daha boguluyorum… nefes almak bile istemiyorum bazen.
gülümseyerek koyamiyorum basimi yastiga, yorgun ve mutsuz araliyorum gözlerimdeki perdeyi.. sanki bir gün önceki filmi tekrar izleyecekmisim gibi..

uyanmak istemiyorum, gözlerimi tekrar tekrar kapatiyorum, güneş yansiyor yüzüme, uyan! dercesine..
yagmur tad vermiyor artik, gökyüzündeki bulutlar simsiyah, sigaramin dumani oraya buraya dagiliyor…
bu benim kuraklik dönemim sanki, gülüşlerden uzak…

Buna dur demek istiyorum! sahte de olsa gülümsüyorum, yagmurdan keyif almaya calisiyorum… yüzümden dökülsün istiyorum tane tane yagmur damlalari…
uyurken birseylere bakiyorum, bilincsizce uyumak en güzeli diyorum kendi kendime..
sabah uyandigimda, güneşi izliyorum işiği mutluluk verir belki diye..

kendimi kandiriyorum su siralar hep.. mutsuzum, keyif alabilecegim seyler yok hayatimda sanki.
Az kaldi diyorum hep kendime, herşey gecici biliyorum.

Mutlulugun pesinden kosmayi birakmistim, mutlulukla yanyana yürüyordum deniz kenarinda, beraber oturuyordum agaclarin altinda… huzur ve aynada gördügümle…
simdi tekrar pesindeyim mutlulugun, yanibasimda olsun diye…

ne olursa olsun herşeyin gecici oldugundan süphem yok, gülümsememe neden de bu işte…
herşeyi bir kenara koyup gülümsüyorum kendime, dünyama…