Sildim Seni Gönlümden
Geciktin gelmek için, kar düştü alevime
Közün bile kalmadı, sildim seni gönlümden…
Bırak yaşananları aklımda tek kelime
Sözün bile kalmadı, sildim seni gönlümden…
Ne hicaz bir şarkısın, ne türküsün dilimde
Hatıralar eridi bıraktığın elimde
Gözlerinin rengini yitirdim hayâlimde
Yüzün bile kalmadı, sildim seni gönlümden…
Gittiğin günden sonra yürek sensiz yetimdi
Her saniye can ile ödenen diyetimdi
Çeke çeke tükendi, çile bir yana şimdi
Hüzün bile kalmadı, sildim seni gönlümden…
Güller nasıl ağlar gör, kırılsın dalların da
Her gece kahırla yat kederin kollarında
Nice rüzgarlar esti sevdamın yollarında
İzin bile kalmadı, sildim seni gönlümden…
Artık ben aşka değil, aşk bana esir oldu
Uğruna harcadığım günlerim asır oldu
Acılarla yoğurdum, yüreğim nasır oldu
Sızın bile kalmadı, sildim seni gönlümden…
Kim derdi ki bu gönül bir gün senden cayacak
Müptelân olan yıldız avucundan kayacak
İtiraf et, yenildin, elinde oynayacak
Kozun bile kalmadı, sildim seni gönlümden…
İncitmez asla sevgin, serçe neylesin dağa
Gözyaşınla örsen de düşmem tekrar o ağa
Yıllar önce bu aşkı gömdüm kara toprağa
Tozun bile kalmadı, sildim seni gönlümden…

Leave a Reply